Dia lah yang menjaga aku sejak aku tak tahu apa apa.
Dia lah yang jaga pakai minum aku.
Dia lah sentiasa berjaga malam apabila aku menangis.
Dia lah segala galanya.
Tapi sekarang, aku dah remaja. dah pandai jaga diri. dah tak mengangis lagi. dah tak payah atuk aku jaga malam sebab aku. aku cucu sulung belah mak aku dan di sebabkan itu atuk lebih sayangkan aku berbanding cucu cucu yg lain. sampai kalau aku tak balik kampung, atuk aku kecewa, sedih. bukan niat aku tak nak balik tp segan. tak logik langsung. hahaha, sengal je. mak aku pernah cakap yang atuk sedih klau aku tak jenguk atuk kat kampung. atuk sedih aku lagi sedih :(. sekarang usia atuk makin meningkat, atuk pun dah mcm ingat ingat lupa je. aku takut atuk lupa aku nanti. taknakkkkkkk! tapi apa boleh buat. hmmmm. aku anggap atuk dah mcm ayah aku dah. masa mak ayah aku kerja, nenek atuk akulah yang susah payah jaga aku, besarkan aku. tak terbalas jasa mereka. saya sayang mereka :')


